توضیحات

شیرین‌کننده‌های صنایع غذایی

شیرین‌کننده‌ها و ترکیبات کربوهیدراتی از مواد اولیه پرکاربرد در صنایع غذایی هستند که علاوه بر تنظیم میزان شیرینی، می‌توانند بر مقدار مواد جامد، بافت، قوام، رنگ‌گیری، رفتار محصول در فرآیند حرارتی و ویژگی‌های حسی محصول نهایی تأثیر بگذارند.

راهنمای خرید شیرین‌کننده‌های صنایع غذایی

هدف از مصرف محصول

ابتدا باید مشخص شود که محصول برای ایجاد شیرینی، افزایش مواد جامد، تأمین قند قابل‌تخمیر، بهبود بافت، ایجاد بدنه یا استفاده به‌عنوان حامل ترکیبات پودری خریداری می‌شود.

مقدار مواد جامد و رطوبت

در محصولاتی مانند نوشیدنی‌های پودری، شکلات، پودرهای فوری یا فرمولاسیون‌های حساس به رطوبت، مقدار ماده خشک و رطوبت ماده اولیه اهمیت زیادی دارد.

منبع نشاسته

دکستروز و مالتودکسترین می‌توانند از منابع نشاسته‌ای مختلف مانند ذرت، گندم، سیب‌زمینی، برنج یا تاپیوکا تولید شوند. منبع نشاسته ممکن است از نظر الزامات آلرژن، GMO، برچسب‌گذاری یا سیاست‌های خرید کارخانه اهمیت داشته باشد.

پیش از خرید، منبع ماده اولیه و اظهارنامه‌های مرتبط باید از تأمین‌کننده دریافت شود. FDA نیز در تعریف مالتودکسترین به امکان تولید آن از منابع مختلف نشاسته اشاره می‌کند.

حلالیت و سرعت انحلال

سرعت انحلال در تولید نوشیدنی‌ها، شربت‌ها، پودرهای فوری و محصولات دارای زمان اختلاط محدود اهمیت دارد. اندازه ذرات، دمای آب، شدت هم‌زدن و ترتیب افزودن مواد می‌توانند بر سرعت حل شدن و تشکیل کلوخه اثر بگذارند.
برای خطوط تولید سریع، بهتر است رفتار انحلال محصول در شرایط واقعی کارخانه آزمایش شود.

اندازه ذرات و دانسیته ظاهری

اندازه ذرات و دانسیته ظاهری می‌توانند بر جریان‌پذیری، گردوغبار، اختلاط با سایر پودرها، دقت توزین و حجم موردنیاز برای انبارش اثر بگذارند.

در تولید پری‌میکس‌ها و محصولات پودری، هماهنگی اندازه ذرات شیرین‌کننده با سایر اجزای فرمولاسیون می‌تواند به کاهش جدایش مواد کمک کند.

تأثیر بر رنگ‌گیری محصول

دکستروز یک قند احیاکننده است و در حضور پروتئین‌ها یا ترکیبات دارای گروه آمینی و تحت شرایط حرارتی می‌تواند در واکنش میلارد شرکت کند. این ویژگی ممکن است در برخی محصولات برای ایجاد رنگ و طعم مطلوب مفید باشد و در برخی دیگر باعث تیرگی بیش از حد شود.

در محصولات نانوایی، لبنی، کاراملی و فرمولاسیون‌های حاوی پروتئین، میزان مصرف دکستروز باید همراه با دما، زمان حرارت‌دهی، pH و رطوبت بررسی شود.

پیش از خرید چه مدارکی باید بررسی شوند؟

  • برگه مشخصات فنی یا TDS
  • گواهی آنالیز بچ یا COA
  • برگه اطلاعات ایمنی یا SDS/MSDS
  • گواهی یا تأییدیه Food Grade بودن
  • مقدار خاکستر یا خاکستر سولفاته
  • میزان دی‌اکسید گوگرد یا سولفیت، در صورت درج در مشخصات
  • pH محلول
  • رنگ و ویژگی‌های ظاهری
  • مشخصات میکروبی
  • گواهی حلال یا کوشر، در صورت نیاز
  • کشور و شرکت تولیدکننده
  • شماره بچ، تاریخ تولید و تاریخ انقضا
ارتباط با ما
سوالات متداول

خیر، جایگزینی مستقیم و وزن‌به‌وزن توصیه نمی‌شود. دکستروز آبدار دارای یک مولکول آب تبلور است و مقدار کل مواد جامد آن نسبت به دکستروز خشک کمتر است. مقدار جایگزینی باید بر اساس درصد مواد جامد و COA محصول محاسبه شود.

خیر. دکستروز خشک در هر کیلوگرم ماده خشک بیشتری دارد، اما انتخاب بهتر به نوع محصول، رطوبت فرمولاسیون، هزینه، روش اختلاط و شرایط فرآیند بستگی دارد. در برخی کاربردها نوع آبدار و در برخی دیگر نوع خشک مناسب‌تر است.

DE نشان‌دهنده میزان هیدرولیز نشاسته و مقدار گروه‌های احیاکننده نسبت به دکستروز است. مالتودکسترین طبق تعریف، DE کمتر از ۲۰ دارد. تغییر این شاخص می‌تواند با تغییر در ویژگی‌های عملکردی و رئولوژیکی محصول همراه باشد.

بله. در برخی فرمولاسیون‌ها از دکستروز برای ایجاد شیرینی یا تأمین قند قابل‌تخمیر و از مالتودکسترین برای افزایش مواد جامد و ایجاد بدنه استفاده می‌شود. نسبت مصرف باید بر اساس ویژگی‌های محصول نهایی و نتایج آزمون تعیین شود.

ورود رطوبت، بسته‌بندی نامناسب، باز ماندن درب کیسه، نوسان دما و نگهداری در محیط مرطوب می‌توانند باعث جذب رطوبت و کلوخه‌شدن محصول شوند. پس از باز کردن بسته‌بندی باید درب آن به‌خوبی بسته شود و محصول در شرایط خشک نگهداری شود.

این محصولات باید داخل بسته‌بندی اصلی، در محیط خشک، خنک و تمیز و دور از رطوبت، نور مستقیم، گرمای زیاد و مواد دارای بوی قوی نگهداری شوند. پس از باز شدن بسته‌بندی نیز باید از ورود هوا، رطوبت و آلودگی جلوگیری شود.

بله. برای دریافت نمونه، با کارشناسان فروش بنیان شهد در تماس باشید.